Het begon met één kieskeurige kat
Tommie weigerde zo'n beetje alles wat we in zijn bakje legden. Dat werd het begin van jaren uitzoeken wat katten écht nodig hebben — en waarom bijna niemand dat maakte.
Het verhaal in vier hoofdstukken
Een kat die nee zei
Tommie kwam uit het asiel en at nauwelijks. Elk merk dat we probeerden bleef staan. De dierenarts zei dat er niets mis met hem was — het lag aan het voer.
De etiketten lezen
Toen we de ingrediëntenlijsten echt gingen lezen, snapten we het. Granen als vulmiddel, vage 'dierlijke bijproducten', suikers om het smakelijk te maken. Vlees stond zelden bovenaan.
Zelf maken dan maar
Samen met een dierenvoedingsdeskundige stelden we recepten samen met 65% of meer echt vlees, zonder vulmiddelen. Tommie at het bakje leeg. Elke dag.
Van keukentafel naar deurmat
Wat begon als voer voor één kat, staat nu bij duizenden baasjes op de mat. Dezelfde recepten, dezelfde regel: als Tommie het niet eet, verkopen we het niet.